...ciemne chwile...

Ciemne chmury zupelnie na chwile zabraly jej znow te radosc. Znow robila cos o czym nie wiedziala. Nagle byla w domu, choc nie mogla przypomniec sobie drogi. Analizowala bez konca, brakowalo jej pewnosci, ze przeciez musi byc dobrze. Nagle przestala byc aniolem, nagle skupila sie na sobie, wszystko przestalo sie liczyc, widziala tylko ciemne chmury. Chwytala chwile, szukala dobrych szlakow.... znakow. Pomogl czas... Jeszcze tyle cierpliwosci musi sie nauczyc, czasu ma wystarczajaco.